Intens relaxen op het strand

Het strand is niet exclusief voorbehouden voor waterratten. Ook wie het liever droog houdt en de golven niet bedwingt, kan er actief genieten en hoeft geen genoegen te nemen met een wedstrijdje zonnebaden. Sterker nog, dit is de plek bij uitstek om je grenzen te verleggen en dus nog intensiever te ontspannen. Zeilwagenrijden, yoga of paardrijden, wat je op het strand doet, doe je beter. Zelfs al ben je geen grote held.

Fotografie: Stefanie Faveere

Zeilwagenrijden, queen of the beach

Al wie ze ooit op het strand van De Panne voorbij zag scheren, bleef de zeilwagenrijders ongetwijfeld, net als ik, met open mond nastaren. Maar die verafgoding is nergens voor nodig, zo vertelt Benny die de Landelijke Zeilwagenfederatie in goede banen leidt. Want wie wil, kan de hele zomer lang een introductieles van een uurtje boeken om even te proeven van de kracht van onze Noordzeewind. En krijg je de smaak te pakken, dan ben je daarna welkom voor nog meer zeilwagenpret. Er zijn immers maar twee voorwaarden. Je moet rekening houden met het getij, enkel rijden bij laag water dus, en er moet voldoende wind zijn, toch een 3 à 4 beaufort. En wie de wind kan lezen, is in het voordeel. Zo simpel kan het leven zijn. Zelf ben ik niet zo handig, ik verwar nog steeds rechts met links, dus is het met een klein hartje dat ik me in een waterbestendig pak hijs en mijn helm opzet. De uitleg blijft gelukkig behoorlijk beperkt. Vijf minuten later weet ik dat je met het touw het zeil wel of niet aanspant en zo de snelheid regelt en dat je, als je wilt stoppen, dat touw loslaat en je die zeilwagenkar pal in de wind moet manoeuvreren. Dat kan ik nog wel behappen. Bovendien starten we niet solo, maar met twee leken. Gedeelde verantwoordelijkheid dus, altijd geruststellend. Ik stuur, mijn partner in crime beheert het touw. Benny zet kegels uit, schreeuwt nog wat aanwijzingen toe en dan neemt de wind ons mee. En tussen ons verschrikte en enthousiaste gegil door lukt het warempel om te slalommen en het ding zo te manoeuvreren dat de wind ons blijft voortstuwen. Na een tijdje zoeven we over het strand als deden we nooit anders en vlammen we met dichtgeknepen ogen door ondiepe zoute geulen tot we, ondanks die overall, kletsnat zijn. Het is gek genoeg verslavend zelfs als je niet perse een adrenalinejunkie bent en wanneer ik wat later solo nog wat toertjes mag maken ben ik helemaal niet meer te houden. In geen tijd is het uur om en heb ik een nieuw zomers voornemen: meer zeilwagenrijden.

Landelijke Zeilwagenfederatie, www.lazef.be, een initiatie duurt 1 uur en kost € 25

Yoga of hoe rust vinden op een zomerstrand

Dezer dagen is zowat iedereen aan de yoga of toch van plan om daar werk van te maken. En ja, dat kan net zo goed in een duf parochiezaaltje, een blits fitnesscentrum of een uitgepuurde yogazaal, maar ’s zomers is het strand bij uitstek de meest geschikte plek om dichter bij jezelf te komen. Logisch dus dat Nicole, de vrouw achter Yoga Nirmla, in juli en augustus naar het strand van Knokke-Heist verkast om er ’s morgens of ’s avonds yogales te geven. Inschrijven kan de dag zelf nog en als het weer tegenvalt wordt er verhuisd naar de chalet om er binnen, met zeezicht, de les verder te zetten. Wij reppen ons op wat de warmste dag van het jaar zal worden naar Beachclub Anemos om, eens verzameld, meteen te verhuizen naar de wat verder gelegen duinen. In de verte zeilen die wapperen in de wind, kitesurfers die halsbrekende toeren uithalen en het gebruikelijke strandgejoel. Zachte ruis op de achtergrond. Voeg daarbij het golvengekabbel en de zalige zeebries en je krijgt een geïnspireerde soundtrack die je al meteen aanmaant tot vertragen. Yogamatjes komen er uiteraard niet aan te pas dus hoef je niet eens voorbereid te vertrekken. Zand alom, kwestie van één te worden met de elementen. Het zorgt voor een natuurlijke scrub en … extra stabiliteit. Wie in de yogaklas doorgaans wat staat te wiebelen, vindt hier als vanzelf zijn evenwicht. Het zand draagt en ondersteunt als om je fijntjes duidelijk te maken dat deze duinen je al langer verwachten. Van op afstand mogen de capriolen van de surfers en de kiters er dan ongetwijfeld indrukwekkender uitzien, we staan al zeer snel collectief in het zweet. Gelukkig werkt de airco perfect. En dan gebeurt plots wat moet gebeuren, verdwijnt de rest van de wereld en is er alleen nog dit moment. Zon, zand en zweetparels op onze huid, een licht briesje en een leeg hoofd.

Yoga Nirmla, yoga op het strand op dinsdagmorgen en vrijdagavond in surfclub Anemos en op zondagochtend op het sportstrand van Heist, www.yoganirmla.be

Pure paardenkracht

Ooit ben ik eens, in één weekend, tweemaal van hetzelfde paard gevallen. De eerste maal toen het dier plots steigerde, de dag erna sloeg hij voor een onverklaarbare reden op hol en denderde ik er opnieuw af. Laat ons zeggen dat ik dus een beetje op mijn hoede ben. Maar toch. Niets mooier dan een stel paarden dat langs de vloedlijn de avondzon tegemoet galoppeert. En wanneer Jean van Manege Ter Duinen me bezweert dat hij, met zijn 50 jaar ervaring,  het juiste paard voor me zal vinden, is er geen excuus meer. We gaan, met paard en al, wandelen op het strand van Oostduinkerke. Ik krijg Blanche toebedeeld en terwijl ik een rondje doe zodat Jean kan zien wat ik wel en niet kan, slaat de schrik me om het hart. Dus verstijf ik en meteen verzet Blanche, alsof ze het geroken heeft, geen voet meer. Niet meteen die geruststellende droomstart. Maar nog voor ik me veel vragen kan stellen of begin te panikeren, zijn we vertrokken. Een nijdige smalle klim en we zitten meteen de duinen in waar ik zowaar het licht zie. ‘Als ik val, beland ik in het zachte zand’, ik prevel het mantragewijs. Het mag dan wel flauwekul zijn, het werkt. Letterlijk twee minuten later word ik als vanzelf rustig waardoor Blanche precies ook wat meer op haar gemak is. Of zo maak ik mezelf toch wijs. We banen ons een weg door de verlaten duinen, met elke stap word ik zelfzekerder, en of we nu dalen of klimmen, Blanche volgt gedwee terwijl ik haar bemoedigende klopjes geef. Nu eens moet ik mijn hoofd bukken om op het gesloten smalle pad takken te ontwijken, andere keren doorkruisen we een open duinenpanne en eerlijk, ik kan mijn geluk niet op. De zon begint wat te zakken, het zand straalt haar laatste warmte uit en ik word overvallen door pure gelukzaligheid. Genoeg om daarna moedig en zonder al te veel aarzeling de Koninklijke baan te kruisen. Wanneer blijkt dat het strand volgepakt ligt met dagjestoeristen die nog niet naar huis willen en het hoogtij weinig manoeuvreerruimte laat, blijven Blanche en ik en de rest van onze compagnie er rustig bij. We houden onze paarden allemaal perfect onder controle en het is dan ook met lichte tegenzin dat we terugkeren. Terug op de manege vraagt een staljongen me bij het afstappen hoe het ging, ‘want Blanche is geen gemakkelijke’… Ik groei instant een halve meter. Wordt dus vervolgd.

Manege Ter Duinen, elke dag strandwandelingen voor beginners en gevorderden, Guldenzandstraat 87, Oostduinkerke, www.manegeterduinen.be

Verschenen in Nest, 2017

- overzicht -
Facebook Twitter Google+ Pinterest LinkedIn